Το λανάρι ήταν ένα είδος ξύστρας, αποτελούμενο από ένα ξύλινο κιβώτιο στην επάνω μεριά του οποίου εξείχαν καρφιά ή δόντια και το οποίο "έκλεινε" με ένα δεύτερο καπάκι με δόντια. Η υφάντρα τραβούσε το μαλλί για να γίνει αφράτο και να απαλλαγεί από τους κόμπους και σχημάτιζε την τουλούπα, που στη συνέχεια περνιόταν στη ρόκα για ν' αρχίσει το γνέσιμο.