Ο γιούκος ήταν μια στοίβα από στρωσίδια και κλινοσκεπάσματα που συνήθως αποτελούσε την προίκα των κοριτσιών. Το παραδοσιακό σπίτι δεν διέθετε πολλά έπιπλα, ντουλάπια και συρτάρια. Έτσι, τα στρωσίδια ή αποθηκεύονταν σε μπαούλα, όπου όμως κινδύνευαν από την υγρασία και τα έντομα, ή έμπαιναν διπλωμένα το ένα πάνω στο άλλο και σκεπάζονταν με ένα βαμβακερό ή λινό σεντόνι, ώστε να είναι εύκολα προσβάσιμα και να αερίζονται. Σήμερα, η λέξη παραμένει για να δηλώσει τη στοίβα από πεταμένα ρούχα. Η λέξη ετυμολογείται από την τουρκική ρίζα yük- που υποδηλώνει τη μεταφορά, το φόρτωμα. Στον συγκεκριμένο γιούκο από πάνω προς τα κάτω βλέπουμε τρεις φλοκάτες, κιλίμια και χράμια. Αε αφηγήσεις από την Αβδέλλα, το βλαχοχώρι της Θεσσαλίας, αναφέρεται: Τι είναι ο Γιούκος για όσους δεν γνωρίζουν… Θυμούνται οι μεγαλύτεροι. Ας μάθουν και οι νεότεροι…. Η ”βιτρίνα” και το καμάρι της κάθε παλιάς νοικοκυράς…. τα προικιά…τα υφαντά…τις μάλλινες κουβέρτες…τα σεντόνια…τα βάζανε το ένα πάνω στο άλλο διπλωμένα με τάξη και όλα τα κάλυπταν με ένα σεντόνι…συνήθως οι νοικοκυρές το έφτιαχναν πάνω σε ένα μπαούλο ή πάνω σε τάβλες…μπορούσε να φτάσει σε ύψος και τα δύο μέτρα…. (https://vlaxoxoria.gr/gioukos/)