Οι οικιακές ραπτομηχανές, προϊόν της βιομηχανικής επανάστασης στην Ευρώπη, έκαναν την εμφάνισή τους στην Ελλάδα μετά το 1850. Η εισαγωγή αρχικά ήταν σποραδική. Όμως το 1894 η αμερικανική εταιρία Singer υπέγραψε συμφωνία με την ελληνική κυβέρνηση για μαζική εισαγωγή ραπτομηχανών. Η εταιρία δημιούργησε έδρα στον Πειραιά, και από εκεί οργανώθηκε μια πρωτοφανής για τα ελληνικά δεδομένα εκστρατεία εκπαίδευσης τεχνικών αλλά και ραπτών/ ραπτριών, που απλώθηκε σε όλη την ελληνική επικράτεια. Ραπτομηχανές χειροκίνητες (φορητές) αλλά και ποδοκίνητες (με μεταλλική βάση και πεντάλ) μπήκαν στα ελληνικά νοικοκυριά, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να ξεφύγουν από το υφαντό ρούχο και να αρχίσουν να ράβουν ρούχα κατά τα ευρωπαϊκά πρότυπα, με λεπτά υφάσματα που προμηθεύονταν πλέον στην αγορά.