Μετά το πέρασμα από το ροδάνι η τσικρίκι, το νήμα μαζευόταν σε κουβάρια ανάλογα με το χρώμα και το πάχος του. Τα κουβάρια αυτά κρεμιόνταν στον αργαλειό για να τα έχει πρόχειρα η υφάντρα και να αλλάζει χρώμα όποτε ήθελε, ανάλογα με το σχέδιο που έφτιαχνε. Όταν στο προσκήνιο ήρθαν οι πλεκτομηχανές, τα κουβάρια συνήθως τα αγόραζαν, για να έχει το νήμα το κατάλληλο πάχος και την κατάλληλη υφή, ώστε να μην κινδυνεύει η πλεκτομηχανή να "μπουκώσει" ή να μπλοκάρει. Στη φωτογραφία δύο διαφορετικά κουβάρια, του αργαλειού (πορτοκαλί) και της πλεκτομηχανής (μπορντώ).